Bitwa pancerna pod Radzyminem/Wołominem/Okuniewem (1944)

5 Dywizja Pancerna Waffen-SS Wiking, Wschodnia Polska, Lipiec 1944 r.

BITWA PANCERNA POD RADZYMINEM/WOŁOMINEM/OKUNIEWEM (1944). 6 września 2026 roku.

"Kontrofensywa Niemców na wschód od Wisły okazała się zadziwiająco skuteczna. W chwili jej rozpoczęcia 2 sierpnia [1944 roku] uważano, że jest to podjęty w ostatniej chwili krok zmierzający do złagodzenia bolesnych skutków operacji „Bagration” i załamania się Grupy Armii „Środek”. Ale zamiast tylko załatać dziurę, ofensywa poszła naprzód, a nawet przez pewien czas zmuszała Sowietów do cofania się. Bitwy oddziałów pancernych pod Wołominem i Radzyminem zaliczano do największych niepowodzeń Armii Czerwonej na 1. Froncie Białoruskim. Na sowiecki łuk linii frontu pod Warszawą spadły aż cztery niemieckie dywizje pancerne. W rezultacie wojska [Konstantego] Rokossowskiego, które znalazły się dosłownie w zasięgu wzroku mieszkańców Warszawy, zostały na środkowym odcinku zepchnięte kilkadziesiąt kilometrów w stronę Bugu. W sytuacji gdy Wehrmacht wycofywał się na całej linii w większości innych miejsc, z pewnością należy to uznać za wyjątkowe osiągnięcie Niemców."

Źródło: Norman Davies, Powstanie '44, tłum. Elżbieta Tabakowska, Kraków 2004, s. 380.

Zdjęcie: 5 Dywizja Pancerna Waffen-SS Wiking, Wschodnia Polska, Lipiec 1944 r.