Potencjalny następca generała Ołeksandra Syrskiego na stanowisku głównodowodzącego Sił Zbrojnych Ukrainy (+ MÓJ KOMENTARZ)

Mychajło Drapaty (tj. generał Sił Zbrojnych Ukrainy)

POTENCJALNY NASTĘPCA GENERAŁA OŁEKSANDRA SYRSKIEGO NA STANOWISKU GŁÓWNOWODOWODZĄCEGO SIŁ ZBROJNYCH UKRAINY (+ MÓJ KOMENTARZ). 17 lipca 2026 roku.

Długo wzbraniałem się przed tym komentarzem, ale chciałem w końcu powiedzieć, że gdybym był na miejscu prezydenta Ukrainy to zdymisjonowałbym generała Ołeksandra Syrskiego (tj. obecny głównodowodzący Sił Zbrojnych Ukrainy) zwanego pogardliwie Rzeźnikiem Bachmutu, Sołedaru i Awdijiwki, ponieważ na jego niekorzyść świadczą między innymi niewystarczające przesłanki dotyczące zaangażowania Ukrainy w działania kontrofensywne (chodzi mi o powtórne zaplanowanie i przeprowadzenie szeroko zakrojonej ofensywy lądowej mającej na celu wyzwolenia Melitopola w obwodzie zaporoskim i dojście do Krymu) oraz brak chęci zreformowania trzonu armii ukraińskiej w oparciu o system korpusów, itd. Na miejsce generała Syrskiego powołałbym doświadczonego ukraińskiego wojskowego, generała Mychajło Drapatyję. Dla tych którzy nie wiedzą co prawda jego osoba bezpośrednio nie uczestniczyła w nieudanej kontrofensywie sił ukraińskich w obwodzie zaporoskim rozpoczętą w czerwcu 2023 roku, natomiast brała udział czynny udział w zatrzymaniu rosyjskich postępów w rejonie Wołczańska w obwodzie charkowskim w maju 2024 roku. Dodatkowo wcześniej generał Drapatyj był jednym z autorów wyzwolenia z rąk rosyjskich miasta Chersoń w obwodzie chersońskim w listopadzie 2022 roku. Niestety realia są brutalniejsze i według mnie odwołanie generała Syrskiego jest w chwili obecnej mało prawdopodobne z uwagi na personalne relacje na linii Zełenski-Syrski oraz reputację Syrskiego w kręgach ukraińskich wojskowych. Jedyna szansa w chwili obecnej na poprawienie sytuacji w armii ukraińskiej to silne naciski ze strony ukraińskich demonstrantów (chodzi o protesty na ulicach ukraińskich miast), ale również jestem w tej kwestii pesymistą. Prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski stał się swego rodzaju zręcznym autokratą, któremu wydaję się, że pozjadał wszystkie rozumy i nie może liczyć się z głosem swojego ludu. W długoterminowej perspektywie tego typu działania polityczne mogą stać się złowieszcze dla bezpieczeństwa i stabilności państwa ukraińskiego.

Autor tekstu: Arkadiusz Tutak.

Zdjęcie: Mychajło Drapaty (tj. generał Sił Zbrojnych Ukrainy).

Nieudany rokosz szefa ukraińskiego MON-u Mychajło Fedorowa przeciwko gen. Ołeksandrowi Syrskiemu

Mychajło Fedorow, Wołodymyr Zełenski i generał Ołeksandr Syrski 

NIEUDANY ROKOSZ SZEFA UKRAIŃSKIEGO MON-U MYCHAJŁO FEDOROWA PRZECIWKO GENERAŁOWI OŁEKSANDROWI SYRSKIEMU. 17 lipca 2026 roku.

Nieudany "rokosz" szefa MON-u M. Fedorowa przeciwko gen. Syrskiemu.

Dzisiaj mieliśmy dzień kulminacji trwającego od dobrych paru miesięcy utajnionego konfliktu między szefa MON Mychajło Fedorowem a Naczelnym Dowódcą ZSU gen. Oleksandrem Syrskim. O tym co było rzeczywistym powodem tego konfliktu krąży wiele teorii. Najprostsze wytłumaczenie to jednak po prostu klasyczna walka o władzę.

Dzisiaj rano konferencje prasową zwołał odwołany Fedorow. Wielu sądziło że będzie chciał na niej wyciszyć emocje i zaapelować o spokój. Jednak było zupełnie inaczej. Cała konferencja prasowa była jednym dużym aktem oskarżenia przeciwko gen. Syrskiemu i pośrednio także  prezydentowi Zelenskiemu. Poniżej główne zarzuty Fedorowa wobec Syrskiego:

1. Niedokończona reforma systemu dowodzenia polegająca na wprowadzeniu korpusów. Są korpusy, w których dowódca jest wymieniany co miesiąc. Są korpusy, które wypracowały własną szkołę myślenia i filozofię, i są korpusy, w których nawet nie wiemy, ile mają brygad ani co się w nich dzieje

2. Brygady i korpusy zostały rozczłonkowane. Są brygady, które nie są w stanie nawet ustalić, ile mają batalionów. Batalion jest wyciągany z jednej brygady i rzucany do innej. W takich warunkach nie da się zbudować systemu dowodzenia

3. Nikt za nic nie ponosi odpowiedzialności. Odpowiedzialność jest zawsze spychana w dół łańcucha dowodzenia. Wina zawsze jest zrzucana na kogoś innego, zawsze mówi się o śledztwie i o ustalaniu, kto jest winny

4. System zaopatrzeniowy jednostek sterowany jest ręcznie przez Syrskiego i SG. Jeżeli jesteś lojalny dostajesz coś, jeśli nie to nie.

5. Ciągłe wymiany dowódców i system oparty na kłamstwie. Decyzje o tym, kogo należy wesprzeć, a kogo nie, kogo wzmocnić, a kogo nie, nie opierają się na danych. Są oparte na lojalności

Oczywiście wszystkie te zarzuty są słuszne. Sam o nich pisałem wielokrotnie przez 2 lata.

W odpowiedzi gen Syrski zamieścił bardzo neutralny, dyplomatyczny wpis, w którym podziękował za dotychczasową współpracę byłemu szefowi MON-u. Jednocześnie przypomniał o swoich dotychczasowych zasługach w wojnie z rus: "Jestem dumny, że dzięki operacji obrony Kijowa w 2022 roku zdołaliśmy obronić naszą stolicę. Dziś to samo miasto może gościć odprawy, kształtować wizje i podejmować decyzje".

Mimo mojej niechęci do Syrskiego, jego zasługi dla obrony Kijowa w marcu 2022 r. są faktyczne. Dowodził dobrze Zgrupowaniem Obrony Kijowa i wypadł korzystnie, zwłaszcza na tle fatalnego gen. Litwinowa dowódcy GO "Wołyń".  Ale tak jak pisałem także wielokrotnie, dobry dowódca szczebla operacyjnego nie zawsze jest dobrym dowódcą szczebla strategicznego.

Reasumując: Fedorow przecenił swoją siłę, przegrał konfrontację z "Barsem" i za miesiąc imho nikt o nim już nie będzie pamiętał. Kierunek bez zmian, prosto na ścianę.

Źródło: Thorkill / Twitter, 16.07.2026 r.

Zdjęcie: Mychajło Fedorow, Wołodymyr Zełenski i generał Ołeksandr Syrski.

Piotr Zychowicz o zbrodni wołyńskiej (11.07.2026)

Wołyń (FILM)

W związku z dzisiejszą 83. rocznicą rzezi wołyńskiej polecam ciekawą i wartościową rozmowę z polskim historykiem, dziennikarzem i publicystą Piotrem Zychowiczem na temat zbrodni wołyńskiej.

https://www.youtube.com/watch?v=M_e54uM6Rww

Zdjęcie: Wołyń (FILM).

83. rocznica Operacji Cytadela (Bitwa na Łuku Kurskim)

Mój rysunek z liceum - Bitwa pod Kurskiem

Unternehmen Zitadelle. Schlacht um Kursk (05.07.1943–05.07.2026). 

Operacja Cytadela. Bitwa o Kursk (05.07.1943–05.07.2026).

Dziś 83. rocznica rozpoczęcia Operacji Cytadela czyli letniej ofensywy sił niemieckich na froncie wschodnim w ramach największej bitwy pancernej w historii świata i decydującej batalii II Wojny Światowej. 5 lipca 1943 roku rozpoczęła się niemiecko-sowiecka bitwa na Łuku Kurskim, uważana za największe starcie wojsk pancernych w dziejach wojen. Niniejszą bitwę wygrała sowiecka RKKA (Armia Czerwona).

Obraz: Mój rysunek z liceum - Bitwa pod Kurskiem.

Arcyciekawa sytuacja militarna na wojnie na Ukrainie

Siły rosyjskie zdobyły wieś Pyskunivka w obwodzie donieckim na kierunku Kramatorska i Słowiańska, 03.07.2026 r.

ARCYCIEKAWA SYTUACJA MILITARNA NA WOJNIE NA UKRAINIE. 4 lipca 2026 roku.

Dzieją się arcyciekawe rzeczy obecnie na wojnie na Ukrainie. Wczoraj (tj. 03.07.2026 r.) Rosjanie ogłosili całkowite zdobycie kluczowego miasta Konstantyniwka w obwodzie donieckim będącego znaczącym węzłęm logistycznym Sił Zbrojnych Ukrainy w Donieckim Zagłębiu Węglowym, natomiast wojska rosyjskie są też blisko opanowania ważnego miasta Łymań w obwodzie donieckim, po którego zdobyciu otworzy się Rosjanom od północy droga na Kramatorsk i Słowiańsk. Dodatkowo ciekawe rzeczy mają miejsce na kierunku Kramatorska i Słowiańska. Po zajęciu wsi Pyskunivka i strategicznie ważnych wzgórz w rejonie wsi Kryva Luka w obwodzie donieckim o czym pisałem w swoim poście na Facebooku w dniu 08.05.2026 roku, Rosjanie zwiększyli zasięg ostrzałów dronów światłowodowych FPV w kierunku Mikołajiwki i według Thorkilla (tj. baczny obserwator wojny na Ukrainie prowadzący swoje konto na X/dawnym Twitterze) zbliżyli się do niniejszej miejscowości infiltrując rejon Elektrociepłowni Słowiańskiej. Dodatkowo według Military Summary (wypowiedź z dnia 30 czerwca 2026 roku) siły rosyjskie opanowały wieś Malynivka w obwodzie donieckim na zachodnim brzegu rzeki Siewierski Doniec na kierunku Kramatorska i Słowiańska. Oznacza to, że wojska rosyjskie znajdują się około 7 km od strategicznie ważnego miasta Kramatorsk w obwodzie donieckim! Naprawdę nie rozumiem, że o tych informacjach nie ma praktycznie żadnych wiadomości w mainstreamowych mass-mediach co jest kluczowe dla zrozumienia wojny za naszą wschodnią granicą. Większość ludzi w Polsce "podgrzewa" ciągle temat zbrodni wołyńskiej co prawda jest ważnym elementem polskiej Geschichtspolitik, ale nie jest to mówiąc szczerze najważniejsza kwestia w kontekście prowadzenia polityki zagranicznej przez polskie władze polityczne. Według mnie ten, kto tego nie rozumie jest albo tzw. ruską onucą albo pożyteczną idiotą rozgrywanym przez Federację Rosyjską...

Autor tekstu: Arkadiusz Tutak.

Źródła na podstawie, których opieram swoją opinię: 

Military Summary / YouTube, 30.06.2026, 03.07.2026, 04.07.2026.

Thorkill / Twitter, 03.07.2026.

Trop do okoliczności śmierci generała Władysława Sikorskiego

Śmierć generała Władysława Sikorskiego (04.07.1943)

Trop do okoliczności śmierci generała Władysława Sikorskiego w Gibraltarze 4 lipca 1943 roku prowadzi być może przez poniższe świadectwo:

„Gdy po odpowiedzi piśmiennej na list. p. gen. Sikorskiego jechałem do Szkocji, tłumaczył mi gen. Kukiel, że Naczelny Wódz [Polskich Sił Zbrojnych Sikorski] ma wielkie nieszczęście, mianowicie że przez całe życie prześladuje go masoneria. Zapytałem 'Która?'. 'No masoneria, gdyż jest przecież tylko jedna'. Tymczasem główny doradca gen. [Józefa] Hallera, major Edward Ligocki, tzw. pisarz katolicki, przybył pewnego dnia specjalnie do mnie do Bridge of Earn (siedziby sztabu I Dywizji), ażeby mi powiedzieć, że Sikorski do masonerii w 1921 wstąpił. Zapytałem majora: 'A czy to prawda, że pan major sam jest masonem?'. Zakłopotał się i przyznał, że do loży należał, lecz z niej już wystąpił. Odniosłem wówczas wrażenie, że Ligockiemu, a tak samo grupie Modelskiego, zależało na zastąpieniu Sikorskiego przez swego przyjaciela gen. Hallera, którego nazwisko tłumaczyli jako mickiewiczowskie '44' i wobec tego tylko przez jedno 1 pisali. 'Jeżeli już ma być ktoś inny, niech będzie Haller', zresztą Bogu ducha winien i na pewno nie mason.” – Jerzy Myszor, Wiktor Skworc – "Wspomnienia Józef Gawlina", Katowice 2014, s. 197.

Ofensywa sił rosyjskich w obwodzie charkowskim. Kierunek (odcinek) Wołczańsk/Biełyj Kolodiaz

Siły rosyjskie zdobyły wieś Zemlianyi Yar i Losivka w obwodzie charkowskim na kierunku Wołczańska (Biełyj Kolodiaz), 04.07.2026 r.

OFENSYWA SIŁ ROSYJSKICH W OBWODZIE CHARKOWSKIM. KIERUNEK (ODCINEK) WOŁCZAŃSK/BIEŁYJ KOLODIAZ. 4 lipca 2026 roku.

Siły rosyjskie zdobyły wieś Zemlianyi Yar i Losivka w obwodzie charkowskim na kierunku Wołczańska/Biełyj Kolodiaz. 

Zemlianyi Yar (zaznaczone zielonym kółkiem).

Losivka (zaznaczone niebieskim kółkiem).

Źródło: Military Summary / YouTube, 04.07.2026.

Zdjęcie: Siły rosyjskie zdobyły wieś Zemlianyi Yar i Losivka w obwodzie charkowskim na kierunku Wołczańska/Biełyj Kolodiaz, 04.07.2026 r.

PS (mój komentarz): Zajęcie tych 2 (dwóch) osad w obwodzie charkowskim przez armię rosyjską to dość znaczący sukces terenowy wojsk rosyjskich, ponieważ Siły Zbrojne Rosji zbliżyły się w bardzo bliskiej odległości do kluczowej osady Biełyj Kolodiaz w obwodzie charkowskim.

Rosjanie zdobyli miasto Konstantyniwka w obwodzie donieckim. To duży sukces operacyjny Sił Zbrojnych Rosji na froncie

Siły rosyjskie zdobyły miasto Konstantyniwka w obwodzie donieckim, 04.07.2026 r.

ROSJANIE ZDOBYLI MIASTO KONSTANTYNIWKA W OBWODZIE DONIECKIM. TO DUŻY SUKCES OPERACYJNY SIŁ ZBROJNYCH ROSJI NA FRONCIE. 4 lipca 2026 roku.

Rosyjscy żołnierze wyzwolili Konstantyniwkę, ogłosił Dmitrij Pieskow (tj. rzecznik Kremla).

Wynika to z raportu złożonego Władimirowi Putinowi podczas wizyty w punkcie zgrupowania sił Wspólnych Sił Zbrojnych Armii Rosyjskiej w Specjalnym Okręgu Wojskowym na północy. Wyzwolenie miasta było wynikiem zdecydowanych i pewnych działań Grupy Sił Południe.

O znaczeniu i stanie miasta:

🟥 Konstantyniwka to potężny obszar umocniony, który Siły Zbrojne Ukrainy budowały przez prawie 10 lat. Była kluczowym węzłem, osłaniającym tylne linie komunikacyjne ukraińskiej grupy oraz wejście do aglomeracji Słowiańsk-Kramatorsk. Jej wyzwolenie otwiera drogę do dalszego natarcia na miasta Drużkiwka i Kramatorsk w obwodzie donieckim.

🟥 Miasto znajduje się w północnej części Donieckiej Republiki Ludowej (DNR) nad rzeką Krzywy Toriec. Rozciąga się wzdłuż obu brzegów rzeki i jest dużym ośrodkiem przemysłowym z rozwiniętą metalurgią, przemysłem szklarskim i chemicznym.

🟥 Według spisu ludności z początku 2022 roku populacja Konstantyniwki wynosiła około 78.200 osób.

🟥 Oczyszczanie miasta z rozproszonych formacji Sił Zbrojnych Ukrainy weszło w końcową fazę. Oddziały szturmowe Grupy Sił Południe wyzwoliły setki budynków, które wróg wykorzystywał jako punkty oporu.

Źródło: Military Summary / Twitter, 04.07.2026.

Zdjęcie: Siły rosyjskie zdobyły miasto Konstantyniwka w obwodzie donieckim, 04.07.2026 r.

Amerykański wywiad potwierdził ryzyko zbrojnej prowokacji bądź sabotażu ze strony Armii Federacji Rosyjskiej przeciwko Polsce w nadchodzącym czasie

Amerykański wywiad potwierdził ryzyko zbrojnej prowokacji bądź sabotażu ze strony Armii Federacji Rosyjskiej przeciwko Polsce w nadchodzącym czasie, 03.07.2026 r.

Ostrzegałem przed tym wiele miesięcy temu i nikt nie chciał mi wówczas uwierzyć w te doniesienia, a dziś amerykański wywiad potwierdził ryzyko zbrojnej prowokacji bądź sabotażu ze strony Armii Federacji Rosyjskiej przeciwko Polsce w nadchodzącym czasie.

https://www.youtube.com/watch?v=cNWcuGW34vU

Plany Rosji wobec Ukrainy a potencjalna ofensywa Sił Zbrojnych Rosji z terytorium Białorusi/obwodu briańskiego (+ MÓJ KOMENTARZ)

Flaga Ukrainy i flaga Rosji

PLANY ROSJI WOBEC UKRAINY A POTENCJALNA OFENSYWA SIŁ ZBROJNYCH ROSJI Z TERYTORIUM BIAŁORUSI/OBWODU BRIAŃSKIEGO (+ MÓJ KOMENTARZ). 2 lipca 2026 roku.  

Generał Ołeksandr Syrski o planach rosyjskiego uderzenia na obwód czernihowski (Ukraina):

"Najbardziej prawdopodobnym scenariuszem, co potwierdzają niektóre dane, mogą być działania ofensywne na północy - na północy z terytorium Rosji, z obwodu briańskiego. To jest realistyczny wariant i oczywiście się do niego przygotowujemy. Atak na obwód czernihowski, w celu zajęcia terytorium, posunięcia się w głąb i odciągnięcia w ten sposób części naszych wojsk z głównych, kluczowych kierunków, w tym z tych, na których prowadzimy aktywne działania. Chodzi o rozciągnięcie frontu na ten kierunek i pozbawienie nas rezerw.

(...)

"Wiemy, że otwarcie tego kierunku może doprowadzić do tego, że będziemy mieli nowy front o maksymalnej szerokości do 150–160 km. Oczywiście musimy reagować i tworzyć nowe brygady, które należycie ukompletowane przejdą szkolenie i będą zdolne zająć obronę oraz odeprzeć natarcie przeciwnika." (Źródło: Thorkill / Twitter, 01.07.2026).

PS (mój komentarz): Moim zdaniem jeśli potwierdzą się najnowsze doniesienia głównodowodzącego Sił Zbrojnych Ukrainy generała Ołeksandra Syrskiego ws. potencjalnej ofensywy Sił Zbrojnych Rosji z obwodu briańskiego (Rosja) w kierunku obwodu czernihowskiego (Ukraina) będzie to oznaczało, że jednym z głównych celów niniejszej operacji militarnej będzie związanie części oddziałów Sił Zbrojnych Ukrainy z innych kierunków operacyjnych i przeprowadzenie głównego uderzenia w dogodny obszar operacyjny (prawdopodobnie Donbas bądź Zaporoże). Muszę w tym miejscu nadmienić, że osobiście mam małe zastrzeżenia co do takiego potencjalnego kierunku działań zaczepnych armii rosyjskiej, ponieważ niepotwierdzone doniesienia informują o tym, że rosyjskie dowództwo wojskowe rozważa również kilka wariantów uderzenia na Kijów w celu zdobycia stolicy Ukrainy wykorzystując terytorium Białorusi (za zgodą Łukaszenki). Uważam, że Gierasimow i jego najbliżsi doradcy wojskowi po fiasku pierwszej fazy pełnoskalowej wojny na Ukrainie mają wytrącony element zaskoczenia o czym mówił niedawno Thorkill (tj. polski baczny obserwator wojny na Ukrainie) na swoim koncie X (dawniej Twitter) z czym zgadzam się, natomiast Rosja wykorzystując do potencjalnych działań bojowych większe zgrupowanie wojsk rosyjskich Grupy Północ może sukcesywnie przełamać skonsolidowaną linię obronną Sił Zbrojnych Ukrainy wzdłuż granicy białorusko-ukraińskiej bądź/i granicy rosyjsko-ukraińskiej. Najmniej prawdopodobnym scenariuszem, który biorę pod uwagę jest samodzielna interwencja wojskowa armii białoruskiej na kierunku wołyńskim bądź/i kierunku kijowsko-czernihowskim. Do tego Białoruś pod względem logistycznym, technicznym i operacyjnym nie jest zdolna ze względu na ograniczenia zasobowe oraz brak wystarczającego doświadczenia bojowego. Według Military Summary (wypowiedź z dnia 1 lipca 2026 roku) sytuacja militarna na innych kierunkach operacyjnych (Donbas, Zaporoże, Charkowszczyzna) sprawia, że potencjalna ofensywa sił rosyjskich z terytorium Białorusi odbędzie się najprawdopodobniej po zakończeniu walk rosyjsko-ukraińskich o strategicznie ważne miasta Donieckiego Zagłębia Węglowego takie jak Drużkiwka, Kramatorsk i Słowiańsk w obwodzie donieckim. W związku z tym do tego czasu spodziewana kolejna fala mobilizacji Sił Zbrojnych Rosji na terytorium Federacji Rosyjskiej będzie w trakcie albo zostanie sfinalizowana. Warto w tym miejscu odnotować, że według Mateusza Lachowskiego (tj. polski korespondent wojenny) (wypowiedź z dnia 1 lipca 2026 roku dla Kanał Otwarty) Rosja jeśli nawet zdobędzie Kramatorsk i Słowiańsk straci co najmniej 100.000 żołnierzy rosyjskich! Tego typu liczba powinna odstraszyć potencjalnego przeciwnika przed potencjalnymi ruchami wojskowymi. Moim zdaniem ofensywy lądowej na Kijów ze strony Armii Federacji Rosyjskiej można spodziewać się najszybciej późnym latem bądź jesienią 2026 roku.

Zdjęcie: Flaga Ukrainy i flaga Rosji.