Historia początków ukraińskiego programu dronów uderzeniowych dalekiego zasięgu w kontekście dzisiejszego, kolejnego nieudanego ataku ukraińskich dronów na Moskwę

Dron FP-1 z pierwszej wersji seryjnej zestrzelony 10 września 2024 roku w rejonie Vidnoje, 4 km na płd od Moskwy 

HISTORIA POCZĄTKÓW UKRAIŃSKIEGO PROGRAMU DRONÓW UDERZENIOWYCH DALEKIEGO ZASIĘGU W KONTEKŚCIE DZISIEJSZEGO, KOLEJNEGO NIEUDANEGO ATAKU UKRAIŃSKICH DRONÓW NA MOSKWĘ. 18 sierpnia 2026 roku.

Historia początków ukraińskiego programu dronów uderzeniowych dalekiego zasięgu w kontekście dzisiejszego, kolejnego nieudanego ataku ukraińskich dronów na Moskwę.

Na polu dronów uderzeniowych dalekiego zasięgu Ukraina od początku wojny była opóźniona w stosunku do Rosji. Dopiero gdy we wrześniu 2022 r. drony typu Szahed zaczęły w niewielkiej liczbie pojawiać się nad Ukrainą, Kijów przeznaczył w końcu większe pieniądze na wsparcie prowadzonych od lata 2022 r. w zakładach Antonowa prac na prototypem An --196 Lutyj. Jednocześnie w tym samym czasie nieznany wówczas nikomu Denis Sztilerman - zbankrutowany handlarz nieruchomościami z Moskwy - oraz Jehor Skalyha - człowiek zajmujący się castingami oraz wyszukiwaniem lokacji dla branży firmowej - wpadają nagle na pomysł robienia dronów uderzeniowych dalekiego zasięgu dla Sił Zbrojnych Ukrainy. Wykorzystują do tego celu już istniejącą, uśpioną spółkę należącą do Skalyhy - będącą wcześniej agencją castingową - zmieniając w lutym 2023 r. jej nazwę na Fire Point LLC

Prace nad dronem uderzeniowym Antonowa idą jednak zimą 2022 i wiosna 2023 r. w wielkim kłopotami. Pierwszy prototyp An-196 był tak nieudany że rozbił się w jednym z pierwszych lotów testowych. Podobnie było z pierwszą partią produkcyjną z sierpnia 2023. Przekazano je SBU i HUR a ich oceny drona były tak negatywne, że nie chcieli zamawiać dalszych partii. Dopiero w okolicach listopada - grudnia 2023 r. udało się na tyle poprawić konstrukcje tego drona że zaczął być on używany na większą skalę. Jego produkcja sięgała wówczas około 50 sztuk miesięcznie. Nie lepiej było z pierwszym prototypem dronem FP-1 Sztilermana. Według relacji świadków oblatany w zimą 2022 i wiosną 2023 r płatowiec ledwie latał.

W rezultacie program ukr dronów uderzeniowych dalekiego zasięgu w 2023 r. opierał się na różnych konstrukcjach garażowych z niewielkimi głowicami bojowymi, przeróbkach chińskich cywilnych  dronów Mugin-5 oraz awionetkach z podwieszonymi bombami. W tym samym czasie rus w zakładach w Alabudze produkowali średnio już około 250–300 dronów typu Gerań-2 miesięcznie i nabywali doświadczeń z wykorzystywania dronów tego typu w atakach na cele położone głęboko na Ukrainie. Trzeba powiedzieć że były one raczej negatywne. Po początkowym zaskoczeniu pojawieniem nowej broni, ukr opl w kolejnych miesiącach 2023 r. coraz lepiej radziła sobie ze strącaniem Geranów, co zresztą nie powinno dziwić skoro prezentują one osiągi samolotów z czasów I Wojny Światowej.

Kluczowy czas dla rozwoju ukr programu dronów uderzeniowych dalekiego zasięgu to zima i wczesna wiosna 2024 r. Wówczas Komisja Europejska postanowiła uruchomić dodatkowe źródła finansowania uzbrojenia dla ukr armii, tym razem jednak przeznaczonego na zakupy produktów ich przemysłu zbrojeniowego. W tym celu istniejący Europejski Funduszu na rzecz Pokoju został dokapitalizowany kwotą 5 mld euro przez szereg państw UE. Przedstawiciele KE i ambasadorzy państw UE w Kijowie rozpoczęli rozmowy ze stroną ukr na jaki rodzaj uzbrojenia powinny być przeznaczone te środki. Kijów zasugerował że pieniądze powinny być skierowane przede wszystkim na program dronów uderzeniowych dalekiego zasięgu. Ambasadorom przekazano listę producentów. Obok znanego już wówczas koncernu Antonow i jego drona An-196, widniała tam także nazwa kompletnie nieznanej wówczas firmy: "Fire Point", niewielkiej manufakturowi z 10 pracownikami w dziale produkcyjnym.  

Reszta historii jest już znana. Początkowo środki z tej kwoty 5 mld euro rozdzielane są mniej więcej pół na pół pomiędzy Antonowa i Fire Point. Jednak szybko ta druga firma zmarginalizowała konkurencje i przejęła większość finansowania z funduszy UE. Fire Point kończy 2024 r z zyskiem wynoszącym 100 mln dolarów i wychodzi z cienia. W orędziu noworocznym 31 grudnia 2024 r., skupionym na podsumowaniu „roku skoku technologicznego” Ukrainy, Prezydent Zelenski wymienia drony Fire Point w jednym rzędzie z najbardziej znanymi ukraińskimi systemami uzbrojenia. Wiosną Fire Point ma już około 1800 pracowników zatrudnionych w około 5-7 tajnych fabrykach na terenie całego kraju i jest w stanie produkować około 1 tysiąca dronów miesięcznie.

Poniżej: dron FP-1 z pierwszej wersji seryjnej zestrzelony 10 września 2024 r. w rejonie Vidnoje, 4 km na płd od Moskwy, za pomocą systemu WRE, podczas pierwszego dużego ataku ukr dronów na stolice Rosji w trakcie tej wojny. Jak wiele innych późniejszych zakończył się on kompletnym niepowodzeniem i żaden z ponad 200 wypuszczonych w tym kierunków dronów nie doleciał do stolicy Rosji.

Źródło: Thorkill / Twitter, 18.08.2026.

Zdjęcie: Dron FP-1 z pierwszej wersji seryjnej zestrzelony 10 września 2024 roku w rejonie Vidnoje, 4 km na płd od Moskwy.

Obrońcy Monte Cassino według Karola Nawrockiego (w tle niemiecki żołnierz Fallschirmjäger)

Call of Duty 2 - Bitwa o Monte Cassino (Mod) - Maj 1944 r.

"Obrońcy Monte Cassino" – o nich wspomniał w sobotnim przemówieniu (tj. 15.08.2026 roku) prezydent RP Karol Nawrocki. Przy okazji lubiłem nimi grać w Call of Duty 2... tylko musiałem zainstalować mod Axis. Prezydent Polski wie co dobre. 😉

Obraz: Call of Duty 2 - Bitwa o Monte Cassino (Mod) - Maj 1944 r. (w tle niemiecki żołnierz Fallschirmjäger).

Rosja ma zgromadzić 50.000 żołnierzy północnokoreańskich w obwodzie briańskim, obwodzie kurskim i obwodzie biełgorodzkim

Rosja ma zgromadzić 50.000 żołnierzy północnokoreańskich w obwodzie briańskim, obwodzie kurskim i obwodzie biełgorodzkim, 15.08.2026 r.

ROSJA MA ZGROMADZIĆ 50.000 ŻOŁNIERZY PÓŁNOCNOKOREAŃSKICH W OBWODZIE BRIAŃSKIM, OBWODZIE KURSKIM I OBWODZIE BIEŁGORODZKIM. 15 sierpnia 2026 roku.

Według ukraińskich służb wywiadowczych Rosja ma zgromadzić 50.000 żołnierzy północnokoreańskich w obwodzie briańskim, obwodzie kurskim i obwodzie biełgorodzkim. Według Military Summary (wypowiedź z dnia 15 sierpnia 2026 roku) Rosja może użyć niniejszych żołnierzy do działań ofensywnych w obwodzie sumskim, obwodzie charkowskim bądź obwodzie czernihowskim (otwierając nowy kierunek operacyjny).

Źródło: Military Summary / YouTube, 15.08.2026.

Zdjęcie: Rosja ma zgromadzić 50.000 żołnierzy północnokoreańskich w obwodzie briańskim, obwodzie kurskim i obwodzie biełgorodzkim, 15.08.2026 r.

Józef Piłsudski popełnił ogromny błąd nie decydując się na przymierze z białą Rosją

Kawaleria Wojska Polskiego przed bitwą warszawską (kadr z filmu pt. '1920. Bitwa warszawska')

JÓZEF PIŁSUDSKI POPEŁNIŁ OGROMNY BŁĄD NIE DECYDUJĄC SIĘ NA PRZYMIERZE Z BIAŁĄ ROSJĄ. 15 sierpnia 2026 roku.

"Historycy spierają się, czy Polska miała siły wystarczające do zdobycia Moskwy. To, że Wojsko Polskie wczesną jesienią mogło bez większego trudu zająć cały teren przedrozbiorowej Rzeczypospolitej, jest jednak poza dyskusją. Sukces takiej operacji byłby pewny. Wykonując ją, Polacy związaliby zaś wystarczające siły sowieckie aby [Anton] Denikin zdobył Moskwę i mógł powiesić Lenina na suchej gałęzi. My metodą faktów dokonanych odtworzylibyśmy zaś Rzeczpospolitą w jej przedrozbiorowym, mocarstwowym kształcie. Słaby reżim białych, który borykałby się z olbrzymimi problemami wewnętrznymi, musiałby pogodzić się ze stratą Litwy i Rusi. Podpisałby każdy podyktowany mu traktat graniczny."

Źródło cytatu: Piotr Zychowicz, Pakt Piłsudski-Lenin. Czyli jak Polacy uratowali bolszewizm i zmarnowali szansę na budowę imperium, Poznań 2015, s. 94.

Zdjęcie: Kawaleria Wojska Polskiego przed bitwą warszawską (kadr z filmu pt. "1920. Bitwa warszawska").

Plany Rosji wobec Europy (NATO) a putinowska Rosja to duchowi Amalekici

Władimir Putin (prezydent Federacji Rosyjskiej) przewodniczy posiedzeniu Rady Bezpieczeństwa w Moskwie

Putinowska Rosja to duchowi Amalekici. Gwoli wyjaśnienia, duchowi Amalekici charakteryzują się tym, że gardzą kodeksem etyki i zasadami moralności i stosują tzw. prawo siły. Z tego powodu Rosja pełni bardzo ważną rolę w Europie, która z duchowego, historycznego, kulturowego i politycznego punktu widzenia jest kontynuatorką dziedzictwa Związku Sowieckiego i naturalnie kultywuje mit Wielkiej Wojny Ojczyźnianej jako świętą i niezbywalną część dorobku państwa rosyjskiego. Według mnie Rosja z dużym prawdopodobieństwem oprócz państw bałtyckich zaatakuje w nadchodzącej przyszłości Norwegię, Szwecję i Finlandię. Raporty wywiadowcze kilku państw europejskich wskazują, że ograniczona wojna Rosji z NATO to kwestia nadchodzących miesięcy, a nie lat, zresztą premier Polski Donald Tusk mówił o tym samym. Federacja Rosyjska ma dalekosiężne plany wobec Europy Środkowo-Wschodniej i nie zawaha się użyć przysłowiowego asa w rękawie jakim będzie powszechna mobilizacja, która spodziewana jest jesienią 2026 roku...

https://www.rmf24.pl/fakty/swiat/news-putin-wyznaczyl-cel-roku-2026-zniszczyc-nato-jeden-kraj-kluc,nIdn,1013761

Gotowość Rosji do konfliktu z NATO według agencji wywiadowczych Finlandii, Danii i Estonii

Moja ocena operacji kontrofensywnej armii ukraińskiej na granicy obwodu dniepropietrowskiego i obwodu zaporoskiego

Działania kontrofensywne armii ukraińskiej na granicy obwodu dniepropietrowskiego i obwodu zaporoskiego (odbite ukraińskie tereny), 14.08.2026 r.

MOJA OCENA OPERACJI KONTROFENSYWNEJ ARMII UKRAIŃSKIEJ NA GRANICY OBWODU DNIEPROPIETROWSKIEGO I OBWODU ZAPOROSKIEGO. 14 sierpnia 2026 roku.

Byłbym daleki od określenia niniejszej operacji kontrofensywnej armii ukraińskiej na granicy obwodu dniepropietrowskim i obwodu zaporoskiego jako sukces operacyjny oraz taktyczny ZSU. Na początku należy powiedzieć, że wojska ukraińskie rozpoczęły działania kontrofensywne na początku lutego 2026 roku (warto w tym miejscu nadmienić o wyłączeniu w tamtym czasie Starlinków co utrudniło Rosjanom komunikację) i pomimo korzystnego przebiegu w pierwszych dniach operacji militarnej w ostateczności siłom ukraińskim nie udało się osiągnąć kluczowego celu operacyjnego jakim jest osada Uspenivka w obwodzie zaporoskim, która jest bardzo ważna, ponieważ prowadzi przez nią rosyjski szlak zaopatrzeniowy dla wojsk rosyjskich do miasta Hulajpole w obwodzie zaporoskim zdobytego przez Rosjan w grudniu 2025 roku. Jeśli Ukraińcy zdobyliby Uspenivkę wpłynęłoby to w znaczący sposób na całą logistykę Sił Zbrojnych Rosji na Zaporożu i utrudniłoby przebieg dalszych działań ofensywnych armii rosyjskiej w tym rejonie walk. Jak poinformował w dniu 13.08.2026 roku na swoim koncie na X (dawniej Twitterze) Thorkill (tj. baczny obserwator wojny na Ukrainie): "w okolicach 15 lutego [2026 roku] [ówczesny głównodowodzący Sił Zbrojnych Ukrainy] generał [Ołeksandr] Syrski i ukraiński Sztab Generalny zaczęli sobie jednak uświadamiać że osiągnięcie celów maksymalnych operacji będzie niemożliwe" i wskutek niniejszej oceny sytuacji militarnej "(...) cele ofensywy zostały ograniczone do zdobycia rejonu Uspeniwka - Sołodke". Finalnie wojskom ukraińskim nie udało się nawet opanować rejonu Uspeniwka - Sołodke, natomiast zepchnięto Rosjan na ostatnią rubież obrony biegnącą tuż przy północnym skraju obu tych wiosek. Co istotne wskutek wyczerpania się potencjału ofensywnego wojsk ukraińskich w okolicach połowy marca 2026 roku przeszły one do defensywy i operację militarną można było uznać za zakończoną bez osiagnięcia wyraźnego celu operacyjnego. Na koniec muszę również zaznaczyć, że wojska rosyjskie rozpoczęły serię większych działań kontrofensywnych na granicy obwodu dniepropietrowskiego i obwodu zaporoskiego pod koniec lutego oraz na początku marca 2026 roku wskutek czego wojska rosyjskie pomimo braku fizycznej kontroli nad wieloma osadami w tym rejonie walk miały natomiast znaczący zasięg kontroli ogniowej i dronowej (bezzałogowce FPV) nad wspomnianymi osadami. Odtrąbienie rzekomego sukcesu Ukraińców w operacji kontrofensywnej miało przede wszystkim znaczenie wizerunkowe i pijarowe wśród światowej opinii publicznej oraz zdobycie jak największego rozgłosu w przestrzeni mass-medialnej co miało skruszyć stronę kremlowską przed potencjalnymi negocjacjami rosyjsko-ukraińskimi. Tak czy inaczej operacja militarna armii ukraińskiej z lutego-marca 2026 roku była niewątpliwie niezwykle istotna dla zrozumienia specyfiki działań militarnych konfliktu rosyjsko-ukraińskiego.

Autor tekstu: Arkadiusz Tutak.

Zdjęcie: Działania kontrofensywne armii ukraińskiej na granicy obwodu dniepropietrowskiego i obwodu zaporoskiego (odbite ukraińskie tereny), 14.08.2026 r.

Reakcja Polski wobec państw bałtyckich w kontekście potencjalnej wojny Rosji z NATO

Płk Piotr Lewandowski NATO zestrzeliło drona nad Łotwą. Czy Litwa, Łotwa i Estonia są gotowe

Moim zdaniem zasadniczym i strategicznym problemem w rozwoju sytuacji w państwach bałtyckich w najbliższej przyszłości jest reakcja Polski wobec tych krajów. Jeśli Polska po dokonaniu agresji militarnej ze strony Rosji wobec Litwy, Łotwy bądź Estonii uruchomi tzw. artykuł 5. NATO to nasz kraj automatycznie znajdzie się w konflikcie zbrojnym z Federacją Rosyjską i konsekwencje tej decyzji w perspektywie długoterminowej mogą okazać się dla nas bardzo bolesne, natomiast jeśli Polska pomoc wojskowa dla Bałtów będzie spóźniona bądź ograniczona to zostanie to uznane za słabość naszego kraju na arenie międzynarodowej i Federacja Rosyjska przejdzie do kolejnego etapu w tzw. drabinie eskalacyjnej konfliktu zbrojnego (nie boję się używać już tego określenia, ponieważ według wybitnego analityka Andrew Michty jest ono pełnoprawne i zgodne z rzeczywistością). W tej sytuacji Polska powinna niezwłocznie dokonać działań kontreskalacyjnych o czym mówił niedawno generał-profesor Stanisław Koziej w Polsat News wzmacniając tzw. wschodnią ścianę Rzeczpospolity Polskiej poprzez skonsolidowany i zintegrowany system obrony przeciwrakietowej i obrony antydronowej. Tylko w ten sposób Polska pokaże potencjalnemu agresorowi jakim jest Federacja Rosyjska, że mówiąc kolokwialnie nie boimy się ich i prowadzimy efektywne działania odstraszania, które w perspektywie długofalowej mogą uratować wiele istnień ludzkich. Takie jest moje zdanie w niniejszej kwestii.

https://www.youtube.com/watch?v=Hu21-dVF6Zg

Moja opinia o schronach i miejscach ukrycia przed atakiem powietrznym w Sanoku

Sanok, Lipiec 2026 r.

Chciałbym podzielić się publicznie moją opinią na temat informacji dla potencjalnego obywatela miasta w Polsce w kontekście ewentualnego ataku powietrznego. Gwoli wyjaśnienia, dziś (tj. 12.08.2026 r.) przebywałem w moim rodzinnym mieście (tj. Sanok, woj. podkarpackie) i udałem się najpierw do tamtejszej spółdzielni mieszkaniowej (nie potrafili mi pomóc), a następnie do Urzędu Miasta (zostałem poinformowany) w sprawie poinstruowania mnie gdzie w najbliższej okolicy (tj. Sanok-Śródmieście) znajduje się najbliższy schron bądź miejsce ukrycia przed atakiem powietrznym. Początkowo chciałem porozmawiać z inspektorem Centrum Zarządzania Kryzysowego w Urzędzie Miasta w Sanoku, ale z racji jego nieobecności nie miałem takiej możliwości, a kolejno zostałem wskazany do rozmowy z pewnym pracownikiem posiadającym wiedzę na temat schronów i miejsc ukrycia w Sanoku (nie będę podawał danych personalnych dla celów bezpieczeństwa). Moja rozmowa z tym Panem rozpoczęła się od mojego pytania: "Gdzie w najbliższej okolicy (tj. Sanok-Śródmieście) znajduje się najbliższy schron bądź miejsce ukrycia przed atakiem powietrznym?". Odpowiedź tego Pana była następująca: "1 schron na ulicy Wałowej, 2 schrony na ulicy Kościuszki i 1 schron na ulicy Mickiewicza 28. A dlaczego Pan pyta?" Odpowiedziałem, że choć zabrzmi to szokująco i szaleńczo w ramach przygotowań do wojny z Rosją chciałbym posiadać wiedzę o tak newralgicznej kwestii. Po tych słowach zobaczyłem irytujący i lekceważący lekki uśmieszek na ustach tego Pana oraz to, że nie traktuje mnie poważnie do samego końca niniejszej rozmowy. Zadałem mu bezpośrednie i konfrontacyjne pytanie: "Nie wierzy Pan w wojnę, prawda? – widzę to po pańskiej reakcji". Po tych słowach pojawił się kolejny lekki uśmieszek i niedowierzenie. Ten Pan powiedział, że nie jest to kwestia wiary, ale wiedzy. Odpowiedziałem: "W takim razie porozmawiajmy o wiedzy na ten temat (...) Interesuje się wojną o Ukrainie od ponad 4 lat i prowadzę bloga o Ukrainie i według mnie sytuacja militarna na Ukrainie jest naprawdę nieciekawa, dodatkowo Rosja dąży do eskalacji z państwami [NIEDOKOŃCZYŁEM]." Moja wypowiedź została przerwana w tym miejscu i otrzymałem pytanie na podstawie czego ja to opieram. Moja odpowiedź była następująca: "Na podstawie źródeł danych wywiadowczych wielu państw takich jak Estonia, Łotwa, Litwa, Finlandia, Szwecja i Niemcy, które wskazują, że Rosja przygotowuje się do pełnoskalowej wojny z NATO. Dodatkowo opinii wielu ekspertów i analityków ds. wojskowości". Po tych słowach usłyszałem od tego Pana: "To polemizowałbym z Panem, ponieważ dla każdego to co innego czym jest wojna". W tym miejscu odpowiedziałem błyskawicznie i stanowczo: "W takim razie nie określałbym tego jako wojna hybrydowa, tylko faza zerowa konfliktu o czym mówił Andrew Michta, wybitny analityk. Rosja w ramach tego przygotowuje grunt pod konflikt zbrojny". Po tych słowach zobaczyłem lekkie rozprężenie (ten Pan wygiął się widocznie na krześle) i zobaczyłem kolejny uśmieszek. Zaraz po tym wywiązała się krótka wymiana zdań na temat schronu przy ulicy Mickiewicza 28. Dodałem ze swojej strony: "Ludność miasta powinna posiadać wgląd do informacji gdzie znajduje się najbliższy schron bądź miejsce ukrycia przed atakiem powietrznym w ramach ogólno dostępnej wiedzy o obronie cywilnej kraju". Kolejno ten Pan o mojej wyraźnej sugestii poinstruował mnie o czymś najważniejszym z perspektywy niniejszej rozmowy. Powiedział mi, że gdyby "coś" walnęło w moje rodzinne miasto (chodziło mu potencjalny atak rakietowo-dronowy) to powinienem udać się do parkingu wielopoziomowego w centrum miasta niedaleko tzw. Ogródku Jordanowskiego w Sanoku. W tym miejscu podziękowałem mu serdecznie za wskazanie odpowiedniej lokalizacji i podziękowałem za rozmowę. Podsumowując, niniejsza rozmowa była ważna dla mojej osoby, ale jestem bardzo rozczarowany poziomem mojego rozmówcy, który w lekceważący sposób potraktował moją osobą. Na koniec tylko dodam, że zaznaczyłem temu Panu, że biorę sobie do serca niniejszą rozmowę i wszystko biorę na poważnie, ponieważ sytuacja militarna na Ukrainie jest nieciekawa. Mam nadzieję, że znajdę przychylne mi osoby, którym moje świadectwo otworzy oczy w kontekście nieodpowiedniego i niewłaściwego przygotowania Polski przed potencjalną wojną Rosji z NATO. Według mojej oceny niestety polskie instytucje publiczne nie są wystarczająco przygotowane do takiego konfliktu zbrojnego jaki ma miejsce obecnie na Ukrainie. Prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski miał rację mówiąc, że Polska jest niczym dziecko we mgle pod względem obrony przeciwrakietowej i dronowej. Pokazał to dobitnie ostatni przypadek rosyjskiej rakiety Kh-101, która spadła na Lubelszczyźnie...

Autor tekstu: Arkadiusz Tutak.

Zdjęcie: Sanok, Lipiec 2026 r.

Operacja kurska (Sierpień 2024-Marzec 2025) (2. rocznica)

Sytuacja militarna w obwodzie kurskim (Rosja) na stan 23.08.2024 r.

2. ROCZNICA OPERACJI KURSKIEJ (+ MOJE PODSUMOWANIE). 6 sierpnia 2026 roku.

Dziś przypada 2. rocznica rozpoczęcia Operacji kurskiej (06.08.2024-06.08.2026).

Najważniejsze informacje o operacji kurskiej przeprowadzonej przez oddziały Sił Zbrojnych Ukrainy na wojnie na Ukrainie:

* Ofensywa sił ukraińskich w obwodzie kurskim została rozpoczęta 6 sierpnia 2024 roku.

* Przyczyną operacji kurskiej było odciągnięcie sił rosyjskich od natarcia w Donbasie.

* Celem operacyjnym armii ukraińskiej było zdobycie miejscowości Korieniewo w obwodzie kurskim (Rosja).

* Na początku operacji militarnej po stronie ukraińskiej wzięło udział łącznie 4 brygady armii ukraińskiej (20-25 tys. żołnierzy), w tym elitarne jednostki Sił Zbrojnych Ukrainy (80. Brygada Desantowo-Szturmowa Sił Zbrojnych Ukrainy i 82. Brygada Desantowo-Szturmowa Sił Zbrojnych Ukrainy).

* Na początku operacji militarnej oddziały Sił Zbrojnych Ukrainy pokonały 2 (dwie) linie defensywne.

* Operacja kurska to jedna z największych operacji ofensywnych Sił Zbrojnych Ukrainy od początku pełnoskalowej wojny na Ukrainie. 

* W szczytowym momencie operacji kurskiej Siły Zbrojne Rosji zgromadziły około 70 tysięcy żołnierzy (w tym 12 tysięcy żołnierzy z Korei Północnej) w celu wyzwolenia całego obwodu kurskiego (Rosja).

* W niniejszej operacji militarnej Siły Zbrojne Ukrainy zgromadziły około 30 tysięcy żołnierzy.

* Wskutek szeroko zakrojonej ofensywy rozpoczętej w marcu 2025 roku Siły Zbrojne Rosji wyzwoliły szereg miejscowości (głównie wsi i osad) z czego najważniejszym było miasto Sudża w obwodzie kurskim (Rosja).

* Wskutek szeroko zakrojonej ofensywy rozpoczętej w marcu 2025 roku Siły Zbrojne Rosji nacierały na pozycje ukraińskie z zachodu, północy i wschodu.

* Siły rosyjskie zaangażowały w szeroko zakrojoną ofensywę elitarne jednostki Sił Zbrojnych Rosji (w tym piechotę morską, wojska powietrznodesantowe, Czeczeńców z batalionu "Achmat").

* Niepowodzenie armii ukraińskiej w obwodzie kurskim spowodowane było głębokimi problemami logistycznymi i zaopatrzeniowymi Sił Zbrojnych Ukrainy oraz zagrożoną drogą Junakiwka-Sudża wskutek działań artylerii lufowej Sił Zbrojnych Rosji oraz rosyjskich dronów FPV. Innym powodem niepowodzenia wojsk ukraińskich w obwodzie kurskim było ponowienie tego samego błędu co z kwestią Awdijiwki w obwodzie donieckim kiedy ukraińskie dowództwo wojskowe zdecydowało o przeprowadzeniu ewakuacji personelu wojskowego w krytycznym momencie co spowodowało problemy z wycofaniem ciężko rannych i ciężkiego sprzętu. 

* Mitami związanymi z powodzeniem kontrofensywy armii rosyjskiej w obwodzie kurskim była tzw. Operacja Rura czyli rzekomy manewr Sił Zbrojnych Rosji polegający na wypchnięciu sił ukraińskich z Sudży w obwodzie kurskim dzięki użyciu wojsk na tyły wroga stosując nieczynny gazociąg oraz rzekome otoczenie wojsk ukraińskich w obwodzie kurskim przez wojska rosyjskie o czym mówił błędnie sam prezydent Stanów Zjednoczonych Donald Trump.) 

* 26 kwietnia 2025 roku szef sztabu generalnego Sił Zbrojnych Rosji, generał Walerij Gierasimow poinformował o zakończeniu operacji antyterrorystycznej (nomenklatura rosyjska) w obwodzie kurskim mającej na celu odzyskanie pełnej kontroli nad niniejszym obwodem na terytorium Federacji Rosyjskiej. 

Autor tekstu: Arkadiusz Tutak.

Źródła: Arek PanzerTiger / Blogspot, Thorkill / Twitter, Chuck Pfarrer / Twitter, Kanal 13 / YouTube, Michał Nowak / YouTube, Piotr Kaszuwara / Onet.

Zdjęcie: Sytuacja militarna w obwodzie kurskim (Rosja) na stan 23.08.2024 r.

PS: Poniżej przesyłam link do krótkiego materiału przedstawiającego operację kurską od 6 sierpnia 2024 do 21 marca 2025 roku autorstwa War Maps:

https://www.youtube.com/watch?v=kNPvKXLPe40

Ofensywa sił rosyjskich w obwodzie charkowskim. Kierunek (odcinek) Wołczańsk/Biełyj Kolodiaz. Znaczący sukces armii rosyjskiej na wojnie na Ukrainie

Nieoficjalnie siły rosyjskie zdobyły osadę Biełyj Kolodiaz w obwodzie charkowskim na kierunku Wołczańska (Biełyj Kolodiaz), 03.08.2026 r.

OFENSYWA SIŁ ROSYJSKICH W OBWODZIE CHARKOWSKIM. KIERUNEK (ODCINEK) WOŁCZAŃSK/BIEŁYJ KOLODIAZ. ZNACZĄCY SUKCES ARMII ROSYJSKIEJ NA WOJNIE NA UKRAINIE. 3 sierpnia 2026 roku.

Nieoficjalnie siły rosyjskie zdobyły osadę Biełyj Kolodiaz w obwodzie charkowskim na kierunku Wołczańska/Biełyj Kolodiaz (zaznaczone zielonym kółkiem).

Źródło: Military Summary / Twitter, 03.08.2026.

Zdjęcie: Nieoficjalnie siły rosyjskie zdobyły osadę Biełyj Kolodiaz w obwodzie charkowskim na kierunku Wołczańska/Biełyj Kolodiaz, 03.08.2026 r.

PS (mój komentarz): Zdobycie osady Biełyj Kolodiaz w obwodzie charkowskim to znaczący sukces taktyczny i operacyjny armii rosyjskiej w obwodzie charkowskim (zaznaczone zielonym kółkiem). Niniejsza sytuacja militarna sprawia, że wojska rosyjskie otworzyły sobie drogę do dalszych postępów w obwodzie charkowskim i mogą rozpocząć działania ofensywne w kierunku miasta Welikij Burluk w obwodzie charkowskim (zaznaczone granatowym kółkiem). Kolejnym celem armii rosyjskiej jest zdobycie bądź przynajmniej dotarcie do miasta Charków w obwodzie charkowskim (zaznaczone fioletowym kółkiem).