Losy żydowskich żołnierzy Hitlera

Losy żydowskich żołnierzy Hitlera

Przykładem negowania Holokaustu przez środowiska rewizjonistyczne po wojnie jest przytaczanie faktu iż, szacunkowo około 60 tysięcy pół-Żydów i 90 tysięcy ćwierć-Żydów służyło w armii niemieckiej podczas II Wojny Światowej, w takich formacjach wojskowych jak: Heer, Luftwaffe, Fallschirmjäger, Kriegsmarine, a nawet Waffen-SS. Do tego grona można wymienić takie osobistości jak: Werner Goldberg (pół-Żyd) – żołnierz piechoty Wehrmachtu uznany przez niemiecką gazetę „Berliner Tagesblatt” za „idealnego niemieckiego żołnierza”, Ernst Bloch (pół-Żyd) – podpułkownik Wehrmachtu uznany przez Hitlera za Aryjczyka, Karl Heinz Löwy (Żyd) służący w Waffen-SS, Bernhard Rogge (ćwierć-Żyd) – wiceadmirał Kriegsmarine i inspektor wyszkolenia marynarki, Helmuth Wilberg (pół-Żyd) – generał Luftwaffe uznany przez Hitlera za Aryjczyka w 1935 roku czy Erhard Milch (pół-Żyd) – feldmarszałek i generalny inspektor Luftwaffe, również uznany przez Führera za Aryjczyka. Dodatkowym argumentem rewizjonistów za tym, że zagłada Żydów nie mogła mieć miejsca bądź nie odbyła się na masową skalę jest fakt, że pewna część pół-Żydów pełniących służbę w siłach zbrojnych Trzeciej Rzeszy zupełnie nie wiedziała o gwałtownej śmierci swoich braci i sióstr w komorach gazowych, a reszta Żydów, która miała świadomość z eksterminacji nie reagowała w jakikolwiek sposób. Niektórzy z pół-Żydów służących w Wehrmachcie nawet trafiali do obozów pracy przymusowej Organizacji Todta. Dowodem na to, że negacjoniści Holokaustu mylą się co do postawionej tezy pomimo, że Hitler nadawał Deutschblütigkeitserklärung (zaświadczenie o niemieckim pochodzeniu) żołnierzom żydowskim i mischlingom jest przewrotna polityka rasowa nazistowskich Niemiec o czym świadczy usunięcie z armii na polecenie Führera dziesiątek tysięcy pół-Żydów gdzie wśród nich znalazł się wspomniany powyżej Bloch odznaczony Krzyżem Żelaznym I i II klasy, Odznaką za Rany oraz Wojennym Krzyżem Zasługi I i II klasy.

Źródło: Arkadiusz Tutak, Rewizjonizm Holokaustu jako zagadnienie badawcze (Praca dyplomowa), Katowice 2016, s. 112-113.

PS (mój komentarz): Przewrotna polityka rasowa nazistowskich Niemiec wobec żołnierzy żydowskiego pochodzenia polegała w głównej mierze na tym, że w kwietniu 1940 roku Adolf Hitler postanowił zarządzić usunięcie z armii niemieckiej pół-Żydów, ponieważ ich obecność stwarzała rzekome problemy, natomiast od 1944 roku Hitler nakazał deportację pół-Żydów do niemieckich obozów pracy przymusowej Organizacji Todta. Wśród nich był między innymi dzielny żołnierz Karl-Arnd Techel, podoficer niemiecki (Unteroffizier), członek niemieckich wojsk powietrznodesantowych (Fallschirmjäger), który zgodnie z nomenklaturą nazistowską był Pół-Żydem. Został on deportowany do obozu pracy przymusowej Organizacji Todta w listopadzie 1944 roku. Z całą stanowczością i odpowiedzialnością stwierdzam, że niniejsza polityka Trzeciej Rzeszy była niepotrzebna i okazała się w długoterminowej perspektywie dużym błędem, ponieważ Hitler i jego poplecznicy eliminowali ze środowiska wojskowego z gruntu rzeczy wartościowych żołnierzy, którzy w tamtym czasie mogli pomóc swoim towarzyszom broni na froncie. (Źródło: Bryan Mark Rigg, Losy żydowskich żołnierzy Hitlera. Nieznane historie ludzi żydowskiego pochodzenia, którzy walczyli za Trzecią Rzeszę, tłum. Katarzyna Bażyńska-Chojnacka, Piotr Chojnacki, Poznań 2013, s. 39-40).