Helmuth Wilberg (1880-1941)

Helmuth Wilberg (1880-1941)

Helmuth Wilberg (1880-1941) – niemiecki dowódca wojskowy, generał Luftwaffe, z pochodzenia rasowego Pół-Żyd, którego sam Adolf Hitler uznał za Aryjczyka w 1935 roku. Pracował w Sztabie Generalnym Armii Niemieckiej od 1920 do 1927 roku, gdzie w tamtym czasie dowodził tajną Luftwaffe. W 1935 roku kierował Akademią Wojskową, natomiast w 1936 roku otrzymał nominację na szefa sztabu Legionu Condor podczas hiszpańskiej wojny domowej w latach 1936-1939. Odpowiadał wówczas za organizację wsparcia i logistyki dla całej operacji militarnej. Otrzymawszy od rządu 26 lipca 1936 roku jedynie mgliste instrukcje, Wilberg i sztab generalny Luftwaffe utworzyli w ciągu dwóch dni Specjalny Sztab W (od Wilberg) i zaczęli wysyłać zaopatrzenie i ludzi do Hiszpanii. W ciągu tygodnia piloci Luftwaffe przewozili hiszpańskich żołnierzy z Maroka do kraju, by wesprzeć siły frankistowskie. Choć był jednym z najbardziej zasłużonych dowódców Luftwaffe, siły powietrzne Trzeciej Rzeszy zdymisjonowały go w marcu 1938 roku najprawdopodobniej z powodu jego pochodzenia. Przed wybuchem wojny niemiecko-polskiej we wrześniu 1939 roku Hitler powołał Wilberga na szefa szkolenia Luftwaffe. We wrześniu 1940 roku awansowany na stopień General der Flieger (generała trzygwiazdkowego). Zginął w wypadku lotniczym pod Dreznem w dniu 20 listopada 1941 roku. Był apolitycznym żołnierzem, który nie lubił nazistów. Odznaczony Krzyżem Rycerskim z Mieczami Królewskiego Domu Hohenzollernów, Krzyżem za Służbę Wojskową II klasy wielkiego księcia Mecklenburg-Schwerina, Pamiątkową Odznaką Lotniczą, Krzyżem Żelaznym I i II klasy i wiele innych.

Źródło: Bryan Mark Rigg, Losy żydowskich żołnierzy Hitlera. Nieznane historie ludzi żydowskiego pochodzenia, którzy walczyli za Trzecią Rzeszę, tłum. Katarzyna Bażyńska-Chojnacka, Piotr Chojnacki, Poznań 2013, s. 228-237.

Zdjęcie: Helmuth Wilberg (1880-1941) (Źródło zdjęcia: Wikimedia Commons).